ระบบบริหารจัดการและระบบรักษาความปลอดภัยของอาคาร

วัฒนธรรมการมีนิติบุคคลและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำอยู่ในไทย

ในประเทศไทยคุณภาพของสิ่งอำนวยความสะดวกส่วนกลางช่วยเพิ่มมูลค่าให้กับคอนโดมิเนียม หนึ่งในนั้นที่พบเห็นได้ยากในญี่ปุ่นคือ การมีพนักงานต้อนรับและเจ้าหน้าที่รักษาความปลอดภัยประจำอยู่

ในคอนโดมิเนียมคุณมักจะพบกับเคาเตอร์คล้ายแผนกต้อนรับส่วนหน้าบริเวณทางเข้าอาคาร เจ้าหน้าที่นิติอาคารชุดจะคอยให้บริการในหลาย ๆ เรื่อง ตั้งแต่การแก้ไขปัญหาในชีวิตประจำวัน การติดต่อกับการไฟฟ้าหรือบริษัทแก๊ส การจัดการพื้นที่ส่วนกลางและที่จอดรถ ตลอดจนการรับพัสดุ นอกจากนี้ ในบริเวณทางเข้าที่จอดรถในไทยมักมีไม้กั้นระบบเซ็นเซอร์เพื่อการป้องกันการจอดรถโดยไม่ได้รับอนุญาต ซึ่งที่ญี่ปุ่นมักจะมีข่าวเกี่ยวกับเรื่องการจอดรถนี้ ระบบเหล่านี้ราวกับมีบริษัทจัดการที่เข้ามาดูแลคอนโดมิเนียมโดยตรงมากกว่าหน้าที่โดยทั่วไปของเจ้าหน้าที่นิติบุคคลชุดเมื่อเทียบกับที่ญี่ปุ่น

แม้ว่าจะมีระบบที่ยอดเยี่ยม แต่สิ่งที่แตกต่างกันออกไปก็คือ ที่ไทยไม่ได้มีสมาคมบริหารจัดการแบบญี่ปุ่นส่งผลให้ความสัมพันธ์ระหว่างผู้อยู่อาศัยไม่ได้ดีเท่า ซึ่งเข้าใจได้ว่าวิธีการบริหารจัดการดูแลของแต่ละที่แตกต่างออกนั้นย่อมเป็นปกติ เนื่องด้วยในไทยคอนโดมิเนียมหลายแห่งถูกถือครองในฐานะ “ทรัพย์สินเพื่อการลงทุน” ส่งผลให้ผู้อยู่อาศัยจริงบางส่วนไม่ได้เป็นเจ้าของกรรมสิทธิ์โดยตรง ดังนั้นคอนโดมิเนียมจึงเน้นด้านการบริการ เช่น “ใช้งานสะดวกสบายหรือไม่” และ “ได้รับการดูแลรักษาดีหรือไม่” มากกว่า “การสร้างปฏิสัมพันธ์” หรือ “การตระหนักถึงส่วนรวม” กับทางคอนโดมิเนียม ในทางกลับกัน ที่ญี่ปุ่นเจ้าของมักจะเป็นคนเดียวกับผู้อยู่อาศัยและการซ่อมแซมและการกำหนดกฎระเบียบจะอยู่ภายใต้การดูแลของสมาคมบริหารจัดการ ซึ่งส่งเสริมปฏิสัมพันธ์ระหว่างผู้อยู่อาศัยและความรู้สึกของอิสระของการบริหาร จึงความเชื่ออย่างมั่นใจว่ามูลค่าอสังหาริมทรัพย์ไม่ลดลงมากนัก ดังนั้นดูเหมือนว่ามีคนจำนวนน้อยที่ซื้อคอนโดมิเนียมโดยตั้งใจจะอยู่อาศัยในระยะยาว เป็นเหตุผลหนึ่งที่ว่าทรัพย์สินส่วนใหญ่ที่ขายพร้อมเฟอร์นิเจอร์อาจเป็นเพราะการอยู่อาศัยระยะสั้นเป็นจุดประสงค์หลักนั้นเอง

ในบางประเทศ เช่น ญี่ปุ่น ได้พัฒนาระบบที่ผู้คน “บริหารจัดการดูแลกันเอง” โดยยึดหลักการอยู่อาศัยในระยะยาว ในขณะที่บางประเทศ เช่น ไทย ได้วางรากฐานในรูปแบบที่ความสะดวกสบายและความสุขสบายโดยขึ้นอยู่กับการจัดการของนิติบุคคลแต่ละแห่ง

ไม่ว่าจะเป็นกรณีใด สิ่งเหล่านี้เป็น “วัฒนธรรมการอยู่อาศัย” ที่สะท้อนถึงวิถีชีวิตและค่านิยมของประเทศนั้น ๆ การศึกษาเกี่ยวกับสภาพการอยู่อาศัยในต่างประเทศอาจเป็นโอกาสให้ฉันได้ตระหนักถึงจุดแข็งและจุดอ่อนของการอยู่อาศัยในญี่ปุ่นอีกครั้ง

ที่มา: เรสซิเดนเชียล in ไทย~บันทึกเรื่องราวการเดินทางและการใช้ชีวิต~